Embed

Selamun Aleyküm, ben geldim.. :)

Ohh be nihayet blog açtım hemde bir çok blog sitesinden açtım.. Dedim; ya bu site kapanırsa yok işte bu sitede arkadaşım var o siteden de blog açayım, bilmem ne yapayım diye diye işin cılkını çıkardım, ne de iyi ettim... Açtım ama yazılarımı paylaşamadım bu sefer.. Utandım galiba ya da yazmayı çok sevdiğimden buralara içimi dökerim diye korktum da biraz..  

Ne zaman içimdekileri birileyle paylaşmak istediysem hep kırıldım, hep ama yani hiç istisna olmadı oysa ilkokulda kimsenin kafasına silgi de atmamıştım kim ettiyse artık bana beddua alacağı olsun.. Kulağı sıkışsın kapıya.. Ne zaman bir hayalimi, yapmak istediğimi, aklımdan geçenleri paylaştıysam da hem çalındı hatta bi keresinde rüyamı anlatmıştım kızın birine ne kadar hoşuna gittiyse artık benim rüyamı kendi görmüş gibi gitmiş arkadaşlarına anlatmıştı.. Şok olmuştum.. İşte sonra karar verdim seneler evvelinden dedim içine kapanıyorsun Elif! bu insanlar sana hep hayal kırıklığı yaşatıyor madem öyle sende içine kapan sakla iç dünyanı onlardan.. Tabi bunu yaptıktan sonra kırılmadım mı hiç? Hayvan gibi de kırdılar.. Bende kırdım yeri geldiğinde.. (bu arada konu nereye gidecek nasıl toparlıcam hiç bilmiyorum) :D 

Çoğu kez de şans verdim karşımda ki kişiye, güvenmek istedim ama anladım artık sonu hüsran, olmuyor işte.. Sen hep içine kapanmalısın Elif.. Sonra bu durum da canımı sıktı Üff bu ne böyle kitaplar da ki iç dünyasını paylaşmayan gizemli manyak itici adamlara döndüm..  

''Allah'a anlatacak güzel hikayelerim olmalı'' sözünü kendime yol bilerek yeni bir başlangıç yaptım çok şükür.. Eskisi gibi içime kapanık olmayacağıma da söz verdim, çünkü bir şeyler paylaşmayınca yakınlarım bana kırılıyor.. Onları kıracağıma ben gider kafamı kırarım desem de inanmayın 5 kavanoz isot biberi yerim daha iyi ya da 3 kaşık isot biberi olsun.. 

Her yeni başlangıcım hep aynı sonda bitti.. Ama hiç umudumu kaybetmedim oysa pes etmeye de çok meyilli bir kızımdır ben ama Rabb'im sayesinde hiç pes etmedim.. Bana kalsaydı olay, en az 35678415 kez pes etmiştim ama Mevlam beni  bana bırakmamıştı, şükürler olsun.. ve hiç bir salise de bırakmasın beni bana.. Hep yanımda, kalbimde olsun..  

Yeni bir başlangıç, yeni bir okul, yeni umutlar, yeni hayaller, aslı Ben olan yeni bir ''ELİF''..

Burada yaptığım yeni başlangıcıma ait her şey olacak, inşAllah.. Benim dünyama Hoş Geldiniz, şimdiden belirteyim ayakabbıyla girilmez  çıkar o ayakkabıyı, giy pofidik davşanlı misafir terliğini,  Haah işte şöyle ya..  Haydi Bismillah diyelim, umut yolunda hoplayıp zıplayıp yol katetmeye devam edelim.. :)

Yorum Yaz
Bu içeriği paylaşın!
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !